Zandcement, zoals de naam al verklapt, is een mengsel van zand, cement en water. Bij het storten wordt het zandcement gefaseerd uitgesmeerd over de draagvloer waardoor de installatie aanmerkelijk langer duurt dan bij anhydriet ondervloeren. De dikte is gemiddeld tussen de 2 tot 10 cm dik en veelal afhankelijk van of er vloerverwarming geïnstalleerd is of niet. Qua thermische geleiding(belangrijk voor vloerverwarming) zijn de twee identiek aan elkaar.
Anhydriet bevat gerecycled gips, zand, water en hulpstoffen. Doordat er gips gebruikt wordt als basiscomponent, weegt anhydriet een stuk minder dan zandcement. Om deze reden kiezen steeds meer projectontwikkelaars ervoor om anhydriet te gebruiken als ondervloer bij nieuwbouwappartementen omdat er dan makkelijker hoger gebouwd kan worden. Daarnaast is het anhydriet dermate vloeibaar dat eindresultaat doorgaans direct vlak is, wat met zandcement dekvloeren niet altijd opgaat. Echter door deze gipsgebonden eigenschap is het niet geschikt om in natte ruimtes toegepast te worden. Tot slot vormt er over de anhydriet dekvloer een klein laagje welke bij installatie van een vloer weg geschuurd moet worden, dit brengt dus wat extra kosten met zich mee.
